Ziekenhuis St Jansdal - knieoperatie

Mijn doel is om weer te tennissen

Twaalf jaar geleden stond hij al op de lijst voor een nieuwe knie en al die tijd wist hij het te rekken. Tot het niet meer lukte. Ron Fokker (59) uit Zeewolde vertelt: “Je gaat door het het echt niet meer gaat. Het wilde echt niet meer.”

 

Al die jaren gebruikte hij medicijnen om de pijn de baas te zijn. Ron legt uit: “Het ging best redelijk, ook met werken. Daarnaast lukte het nog wel om te sporten. Na een potje tennis waren mijn knieën weliswaar dik en stijf maar daar was mee om te gaan. Maar toen ik geen driehonderd meter meer kon lopen was de grens bereikt. Als jonge vent hoort dat niet, ik schaamde me kapot.”

 

Goede verhalen

In mei dit jaar ging ging hij voor het eerst onder het mes voor zijn linkerknie. Ron: “Ik hoorde goede verhalen over het St Jansdal en ben ook echt geweldig geholpen. Niet alleen tijdens de operatie. Ook de verpleging, opvang en begeleiding eromheen, dat kan gewoon niet beter. En gek hoor, zes uur na de operatie mocht ik voor het eerst weer staan op dat been. Dat voelde meteen heel goed. Ook heel stabiel.”

 

Revalidatie

De revalidatie na de operatie ging soepel. “Ik voelde me meteen na de operatie al heel erg goed”, legt Ron uit. “Natuurlijk was het pijnlijk. Met medicatie is het echter heel goed te doen. Ik ben veel gaan oefenen. Probeerde mijn knie steeds verder te buigen. Het was echt een kick toen ik ‘m rondkreeg op de hometrainer. Binnen drie weken lukte het om zonder krukken rond te lopen. Heerlijk hoor, weer lekker naar buiten met Chap, onze hond. Dat miste ik echt daarvoor.”    

 

Tennisbaan

Inmiddels is Ron ook geopereerd aan zijn rechterknie en wil hij weer gaan sporten. Hij kijkt ernaar uit om weer te gaan sporten. Ron lacht: “De orthopeed heeft me gezegd dat ik alles mag doen, maar wel met mate. Ik moet me gedragen als een wat oudere man. Mijn doel is om volgend jaar weer op de tennisbaan te staan, dat lijkt me geweldig. Heb dat nu al een aantal jaren niet kunnen doen. Met de protheses is het allemaal mogelijk, die kunnen het aan. Zo voelt het ook echt al met de linker.”

 

Wekelijks is hij vele uren op het voetbalveld te vinden. Rons ogen twinkelen: “Naast mijn gezin is voetbal echt mijn passie. Al jaren bekleed ik allerlei functies bij Voetbalvereniging Zeewolde. Nu ben ik leider van het eerste elftal. Zo lukt het toch om veel met sport bezig te zijn.” Hij lacht breeduit: “Ik heb al gezegd tegen die jongens; volgend jaar loop ik jullie allemaal voorbij!”